Een blog, maar dan anders

Een blog, maar dan anders. Een vlug bedachte uitspraak, die dan maar de lading van deze weblog moet dekken. Waarom? Naja, ik vraag me nog af of je wel kan spreken van een weblog namelijk. Webloggen doe je namelijk meestal op frequente basis en over actuele onderwerpen en zaken. Je laat daar dan je mening over schijnen en dan heb je ineens een weblog. Het maakt niet uit of ‘ie goed is, want er zijn meer webloggers dan lezers. Gelezen wordt je toch niet. Ach, het is een lekkere uitlaatplek.

En dan heb je mij. Ik wil namelijk geen weblog beginnen, maar iets wat erop lijkt met een lekker eigen insteek. Oh kut, dat wil de rest van de wereld ook. Waarschijnlijk omdat je dan wél gelezen word, wellicht zit daar een verband tussen. Maar goed, ik ga dus ook met een eigen insteek webloggen. Waarschijnlijk hoort daar ook bij dat het alles behalve op frequente basis is. Alles op eigen insteek, en daar hoort zo-nu-en-dan wel bij. Vergeetachtig typje ben ik. Daarnaast ook een typje dat liever buiten is dan achter een computer als ‘t goed weer is. Raar figuur ben ik dus.

Maar goed. Waarover ga ik bloggen dan? Naja, over van alles en niks waarschijnlijk. Waarschijnlijk suffe hedendaagse onderwerpen waar al veel te veel over geschreven wordt. Gewoon omdat het kan. Maar omdat ik dan met die schitterende eigen insteek op de proppen kom, kan ik rechtlullen dat ik niet origineel ben in mijn onderwerpkeuze. Gelukkig maar. Maar goed, ik probeer dan ook licht sarcastische teksten – tot zover dat nog niet duidelijk was – hedendaagse rariteiten (mooie woord voor galgje?) aan de kaart te stellen. Oh wacht, ook daar ben ik niet echt origineel mee. Nou ja, dan maar met mijn tekst origineel weze! Tot een volgend bericht!